გამომცემლობა

ნაქსოვი ქუჩების ქალაქი

Posted on Updated on

Desktop14-002
ფოტო: http://www.emmiitaranta.com/

 

დედამიწაზე დადიან არსებები, რომლებსაც სიზმრები დაავიწყდათ და ძლივსღა ახსოვთ, რომ ჩვენთვის ნაბოძები დღეები მოკლე და მყიფეა, ბედნიერება კი მხოლოდ ერთი-ორჯერ თუ გვეწვევა. მით უმეტეს, როცა ხმის ამოღების გეშინია.

 

ფინელი მწერალი ემი იტერანტა ქართველი მკითხველის დიდმა ნაწილმა პალიტრა L-ის იმპრინტის, ლიბერთინსის მიერ გამოცემული „წყლის საიდუმლოთი“ გაიცნო. გასულ თვეს კი იმავე გუნდმა მწერლის მეორე რომანი, „ნაქსოვი ქუჩების ქალაქი“ მოუვლინა ქართულ ლიტერატურულ სამყაროს.

განაგრძე კითხვა ►

Advertisements

მე, ბებია და გიორგი კეკელიძე სხვა პიცერიაში

Posted on Updated on

 

ფოტო: lit.ge
ფოტო: lit.ge

პოეზიიდან პროზაში პორტირების დაუსრულებელი პროცესი გიორგი კეკელიძისთვის  საკმაოდ წარმატებული აღმოჩნდა და მწერალი 2014-2015 წლების ეროვნული ბესტსელერის ავტორად მოგვევლინა. ავტორის “გურულმა დღიურებმა” მკითხველის გული ელვის სისწრაფით დაიპყრო და ჩემი წიგნების თაროზეც ჰპოვა ადგილი. ეს პოსტი კეკელიძის სულ სხვა ნამუშევარს ეხება, სხვა დეტექტივს, თუმცა “გურული დღიურების”  გახსენება აუცილებელზე აუცილებელი გახლდათ.

ბებიაჩემს არ უყვარდა მცირე მოცულობის წიგნები, ბუკლეტებად მოიხსენიებდა და ამრეზით უყურებდა. მაგრამ ყოველთვის ვიცოდი, რომ ლიტერატურა ის სფეროა, სადაც ზომას მნიშვნელობა არ აქვს-მთავარია, როგორ გამოიყენებს ავტორი თავის იარაღს- კალამსა და ფურცელს(ან კლავიატურასა და word-ს). ბებიაჩემზე ბევრს აღარ ვილაპარაკებ, ბებიებზე საუბარი სხვებს გაცილებით კარგად გამოსდით და მათ კომპეტენციაში არ შევიჭრები.  “სიკვდილი პიცერიაში” კი მართლაც და ბუკლეტივით წიგნია, რომელიც ახერხებს და 72 გვერდში ატევს უამრავ ცარიელ გვერდს, წინასიტყვაობას, სარჩევს, მოთხრობილ ამბავსა და გამომცემლობისა და შპს “კოლორისადმი” მიძღვნილ გვერდებსაც კი.

განაგრძე კითხვა ►