მე, ერლი და მომაკვდავი გოგონა

Posted on Updated on

პოსტი დაწერილია თბილისის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალის კონკურსისთვის

 

„ამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ, ალბათ, შინ ჩამომაკითხავთ, მხეცურად გამისწორდებით და ნამდვილად არ გაგკიცხავთ ამის გამო“

bb02895fc261c9338c8bd60e71146d74

„ლიბერთინსის“ წიგნების რიგში მდგომი ადამიანების დანახვა თავისთავად სასიამოვნოა, მაგრამ ეს ყველაფერი ორმაგად სასიამოვნო ხდება მაშინ, როცა რიგის ბოლოს რიგიანი წიგნი გელოდება. სწორედ მსგავსი ორმაგად სასიამოვნო შემთხვევის შედეგად ჩამივარდა ხელში ჯესი ენდრიუსის „მე, ერლი და მომაკვდავი გოგონა“

წიგნის პირველად დანახვისას ჩემს მსგავსად ალბათ თქვენც რამდენიმეწამიანი დაბნეულობა შეგაწუხებთ. სათაურში არსებული სევდიანი განწყობა (რომელსაც სიტყვა „მომავდავი“ ამძაფრებს) და წიგნის მხიარული გარეკანი ერთი შეხედვით სულაც არ შეეფერება ერთმანეთს. მაგრამ ეს მხოლოდ ერთი შეხედვით.

მე, ერლი და მომაკვდავი გოგონა მოგვითხრობს სკოლის დამამთავრებელი კლასის მოსწავლეზე, რომელიც, ისევ და ისევ მხოლოდ ერთი შეხედვით, ძალიან ჰგავს სხვა წიგნებსა თუ ფილმებში არსებულ თინეიჯერი ბიჭის პერსონაჟებს -არაფრით გამორჩეულები, მაგრამ ამავე დროს ყველასაგან განსხვავებულები. ის, რაც მას სხვა თინეიჯერი პროტოტიპებისგან განასხვავებს მის ირგვლივ არსებული გარემო და ადამიანებია. გრეგის მთავარი საფიქრალი უმაღლესი სკოლის „ეკოსისტემაში“ შეუმჩნევლად არსებობა და გადარჩენისათვის ბრძოლა იყო მანამ, სანამ დედამისი მომაკვდავ გოგონასთან დამეგობრებას აიძულებდა. ახლა მისი მიზანი სიკვდილის გზაზე მდგარი გოგონას ბოლო დღეების გაფერადებაა. შეძლებს კი ამას საკუთარ თავზე ორიენტირებული, ინდიფერენტული, ნიჰილისტობისკენ მიდრეკილი თინეიჯერი?

ერლი ერთადერთი ბიჭია, რომელსაც გრეგი მეგობრად თვლის. მათ შორის მეგობრობის გარდა საქმიანი ურთიერთობაც არსებობს-ისინი რეჟისორები არიან. ძნელია დანამდვილებით თქვა მეგობრები უფრო არიან ისინი თუ კოლეგები, თუმცა ფაქტია რომ ერთმანეთს ყველაზე უკეთ უგებენ და ცხოვრების ავკარგიანობასაც ერთად აგემოვნებენ.

რეიჩელი- ასე ჰქვია მომაკვდავ გოგონას. ამ ეტაპზე სულ ეს არის რაც მის შესახებ უნდა იცოდეთ.

ალბათ უკვე შეამჩნევდით რომ სიუჟეტში მკვეთრი კონტურების მქონე სამკუთხედი შეიკრა. არა, არა, ეს სასიყვარული სამკუთხედი არ არის. მადლობა ღმერთს! დაივიწყეთ ყველანაირი სასიყვარულო სამკუთხედი და ბანალური ისტორიები განუკურნებელი დაავადების მქონდე ადამიანებზე. ეს არის წიგნი, რომელშიც ნათლადაა გადმოცემული თუ როგორი დამაბნეველი, დამთრგუნველი და გარდამტეხი როლი შეიძლება ითამაშოს თინეიჯერის ცხოვრებაში მისი მეგობრის განუკურნებელმა დაავადებამ. ეს არის წიგნი სადაც ლევკემიას, ცხოვრების ამ გასაოცარ სისასტიკეს, ცრემლების ნაცვლად იუმორი უპირისპირდება. რომანში ვერ ნახავთ სევდიანი მუსიკის ფონზე აცრემლებულ, არარსებულ მომავალზე მეოცნებე ან ცვრიან ბალახზე უმისამართოდ მოხეტიალე პერსონაჟებს. სამაგიეროდ ნახავთ ადამიანს რომელიც მომაკვდავ გოგონას სრული სერიოზულობით ეკითხება სამომავლო გეგმების შესახებ.

წიგნში უხვადაა უხერხული, ზოგჯერ კონკრეტული სიტუაციისთვის უადგილო რეპლიკები თუ მოქმედებები, მაგრამ ეს სულაც არ ტოვებს კონტექსტიდან ამოვარდნილობის შთაბეჭდილებას, პირიქით, რეალობის შეგრძნებას ამძაფრებს და შიშველი სიმართლის წინაშე გვაყენებს, სიმართლის, რომელიც ცხოვრებისეულ სირთულეებთან ბრძოლისას ყველა ჩვენგანს საკუთარი გაგვაჩნია. „მე, ერლი და მომაკვდავი გოგონა“ თინეიჯერული სიმართლის ამბავია.

კითხვის პროცესში წიგნის გმირები არასერიოზულ, ცინიკოს და შეიძლება უგულო ადამიანებადაც კი მოგეჩვენოთ, მაგრამ მჯერა აზრს მალევე შეიცვლით და „ბოლოს და ბოლოს დარწმუნდებით, რომ მომაკვდავი გოგონას გვერდით ყოფნა ადამიანებს ბევრ რამეს აიძულებს, თვით მათნაირ უხასიათო, უსუსურ კინორეჟისორებსაც კი.“

„მე, ერლი და მომაკვდავი გოგონა“ თანამედროვე, მარტივი ამერიკული ინგლისურით დაწერილი წიგნია, რაც ერთის მხრივ მეტად ავთენტურს ხდის მას და დღევანდელი ამერიკელი თინეიჯერების ყოველდღიური სასაუბრო ენით გვესაუბრება, მეორე მხრივ კი ერთიორად ართულებს წიგნის თარგმნას სხვა ენაზე. ქართულმა გამოცემამ ვფიქრობ შეძლო ამ სირთულის გადალახვა და მკითხველს საკმაოდ მაღალი დონის თარგმანი შესთავაზა, რაც ნამდვილად დასაფასებელია.

მომაკვდავი გოგონას და მისი მეგობრების ამბავი ბევრ თქვენგანს თვალებს აუცრემლიანებს, გულიანად გააცინებს, ცხოვრებაზეც დააფიქრებს და საერთო ჯამში გულგრილს არავის დატოვებს-მარტივად რომ ვთქვათ, ყველა წინაპირობა სახეზეა იმისთვის რომ ეს წიგნი თქვენი ფავორიტი YA რომანი გახდეს.

 

 

მე, ბებია და გიორგი კეკელიძე სხვა პიცერიაში

Posted on Updated on

 

ფოტო: lit.ge
ფოტო: lit.ge

პოეზიიდან პროზაში პორტირების დაუსრულებელი პროცესი გიორგი კეკელიძისთვის  საკმაოდ წარმატებული აღმოჩნდა და მწერალი 2014-2015 წლების ეროვნული ბესტსელერის ავტორად მოგვევლინა. ავტორის “გურულმა დღიურებმა” მკითხველის გული ელვის სისწრაფით დაიპყრო და ჩემი წიგნების თაროზეც ჰპოვა ადგილი. ეს პოსტი კეკელიძის სულ სხვა ნამუშევარს ეხება, სხვა დეტექტივს, თუმცა “გურული დღიურების”  გახსენება აუცილებელზე აუცილებელი გახლდათ.

ბებიაჩემს არ უყვარდა მცირე მოცულობის წიგნები, ბუკლეტებად მოიხსენიებდა და ამრეზით უყურებდა. მაგრამ ყოველთვის ვიცოდი, რომ ლიტერატურა ის სფეროა, სადაც ზომას მნიშვნელობა არ აქვს-მთავარია, როგორ გამოიყენებს ავტორი თავის იარაღს- კალამსა და ფურცელს(ან კლავიატურასა და word-ს). ბებიაჩემზე ბევრს აღარ ვილაპარაკებ, ბებიებზე საუბარი სხვებს გაცილებით კარგად გამოსდით და მათ კომპეტენციაში არ შევიჭრები.  “სიკვდილი პიცერიაში” კი მართლაც და ბუკლეტივით წიგნია, რომელიც ახერხებს და 72 გვერდში ატევს უამრავ ცარიელ გვერდს, წინასიტყვაობას, სარჩევს, მოთხრობილ ამბავსა და გამომცემლობისა და შპს “კოლორისადმი” მიძღვნილ გვერდებსაც კი.

განაგრძე კითხვა ►

კოღუაშვილის “შემთხვევითი პაემნები”

Posted on Updated on

11188234_1710914062469134_7448520501591845536_n

 

“შემთხვევითი პაემნები” ლევან კოღუაშვილის ბოლო ნამუშევარია, რომელმაც წარმატებით მოიარა მსოფლიო კინოფესტივალები და ახლა უკვე ქართველი მაყურებლის წინაშე წარსდგება საქართველოს კინოთეატრებში.  ფილმი 40 წლის მამაკაცის ისტორიას მოგვითხრობს. სანდროს ცოლი არ ჰყავს, ჯერ კიდევ მშობლებთან ცხოვრობს, სკოლაში ისტორიას ასწავლის, ფინანსურად არასახარბიელო მდგომარეობა აქვს და პირად ცხოვრებაშიც არ უმართლებს. ერთხელაც ის გათხოვილ ქალს ხვდება და მისი ცხოვრება ერთ დიდ აბსურდად გადაიქცევა. 

განაგრძე კითხვა ►

The Land Mine ანუ სინათლე გვირაბის ბოლოს

Posted on Updated on

1-Landmine-A1

რა უნდა გააკეთოს იურიდიული ფაკულტეტის პირველი კურსის სტუდენტმა ორშაბათ საღამოს? რა თქმა უნდა კინოში უნდა წავიდეს და ახალი ქართული ფილმის დახურულ ჩვენებას დაესწროს. განა თქვენ სხვა პასუხი გქონდათ?:)  ის სტუდენტი ასეც მოიქცა და ნახა ფილმი, რომლის პრემიერასაც მას შემდეგ უცდიდა, რაც გადაღებების დაწყების შესახებ შეიტყო (ანუ საკმაოდ დიდხანს:)

განაგრძე კითხვა ►

ბესტსელერი ბრჭყალებითა და მათ გარეშე

Posted on

-ვერც სამოთხის ინტერნეტს დავიჭერთ?

-ვიჭერთ, მაგრამ პაროლი არ ვიცით.

IMG_6352

საკუთარი წიგნის პირველ გვერდზე ეს წარწერა პრეზენტაციაგადავლილმა ავტორმა დატოვა.. მაშინ ჯერ კიდევ არ მქონდა ნათელი წარმოდგენა იმაზე თუ რა  ჯოჯოხეთგადავლილიც ყოფილა.. განაგრძე კითხვა ►

ბანკეტი და სხვა კატასტროფები

Posted on Updated on

არავის გვეგონა თუ დრო ასე მალე გავიდოდა, მაგრამ შევცდით- ჩვენ უკვე აბიტურიენტები ვართ. პირობითად აბიტურიენტობა ეს არის ერთწლიანი პერიოდი, როცა სკოლის დამამთავრებელი კლასის მოსწავლე პირველად ცხოვრებაში აკეთებს ყველაფერს, რომ კარგად ისწავლოს და წლის ბოლოს ერთიანი ეროვნული გამოცდები წარმატებით ჩააბაროს. რამდენიმე რეპეტიტორთან სიარულისა და სწავლა-განათლებისთვის დათმობილი უჩვეულოდ დიდი დროის გარდა კიდევ არის ერთი რამ, რაც სკოლის თორმეტწლიანი უღლიდან თავის დაღწევასთან ასოცირდება. ეს არის მისაღებ გამოცდებზე არანაკლებ აქტუალური, მისი აღმატებულება ბანკეტი, გნებავთ გამოსაშვები საღამო.

promnight

განაგრძე კითხვა ►

პარადოXი- ახალი სერიალი GDS-ზე

Posted on Updated on

1488772_586304711423769_518689648_n

გუშინ, 2 თებერვალს, ქართველი ტელემაყურებელი უპრეცედენტო შემთხვევის მომსწრე გახდა: ეროვნულ ტელესივრცეში გავიდა პირველი ქართული ფანტასტიკა- “პარადოქსი”.

ზოგადად, დადებითი ფაქტია ის, რომ ქვეყანაში არსებობს ტელეკომპანია, რომელიც ინოვაციურობით გამოირჩევა და მაყურებელს სთავაზობს როგორც უცხოურ, ასევე ადგილობრივ, მაღალი ხარისხის მქონე პროდუქტს. სწორედ ამ უკანასკნელს წარმოადგენს “პარადოქსი”.

*Spoilers

განაგრძე კითხვა ►